افرادی که دارای شخصیت اسکیزوئید هستند تمایلی به برقراری تعاملات اجتماعی ندارند یعنی از یک الگوی بی­تفاوتی تبعیت می­کنند. این دسته از افراد اگرچه در زندگی روزمره خود با هیچ مشکلی مواجه نیستند اما دامنه بسیار محدودی از ارتباطات و احساسات دارند. به طور کلی بسیاری از اطرافیان این قبیل بیماران آنها را خجالتی و گوشه گیر تلقی می­کنند اما آنها در واقع از یک اختلال ارتباطی در عذاب هستند.

زمانی که انسان ها به گونه ای رفتار کنند که عملکردشان در تناقض با معیارهای اجتماعی جامعه از یک فرد سالم باشد، می توان مدعی شد اختلال شخصیت رخ داده است. اختلالات شخصیتی را می توان بر اساس عملکرد بیماران با جامعه اطراف شناسایی کرد. یک نمونه از اختلال شخصیتی که در گروه اول  یعنی غیر عادی قرار می گیرد، شخصیت اسکیزوئید است. با توجه به اینکه دانش کمی در خصوص این نوع اختلال وجود دارد، این مقاله به بررسی این بیماری پرداخته است.

شخصیت اسکیزوئید

شخصیت اسکیزوئید چیست؟

افرادی که دارای شخصیت اسکیزوئید هستند تمایلی به برقراری تعاملات اجتماعی ندارند یعنی از یک الگوی بی تفاوتی تبعیت می کنند. این دسته از افراد اگرچه در زندگی روزمره خود با هیچ مشکلی مواجه نیستند  اما دامنه بسیار محدودی از ارتباطات و احساسات دارند. به طور کلی بسیاری از اطرافیان این قبیل بیماران آنها را خجالتی و گوشه گیر تلقی می کنند اما آنها در واقع از یک اختلال ارتباطی در عذاب هستند که ممکن است پیش زمینه توهم و یا اسکیزوفرنی باشد.

نشانه های شخصیت اسکیزوئید

افرادی که دارای شخصیت اسکیزوئید هستند از نظر رفتاری از الگوی ثابتی تبعیت می کنند که در آن ویژگی های رفتاری و عملکردی زیر قابل مشاهده است:

  • اصولا از هیچ فعالیتی لذت نمی برند و به ندرت می توان شاهد رضایت درونی آنها از عملی بود.
  • روابط سطحی و فاقد احساسی را با خانواده تجربه می کنند.
  • فعالیت انفرادی را بر فعالیت های اجتماعی ترجیح می دهند و به طور کلی از حضور در اجتماع گریزان هستند.
  • تمایلات جنسی محدودی دارند و حتی ممکن است به هیچ عنوان نداشته باشند.
  • فاقد واکنش های احساسی و هیجانی هستند.
  • انتقاد یا تحسین بر احساسات آنها بی اثر است.
  • خلق و خوی آنها تقریبا ثابت و بدون تغییر است.

شخصیت اسکیزوئید

دلیل اختلال شخصیت اسکیزوئید می تواند به عوامل وراثتی (در خانواده هایی که سابقه بیماری اسکیزوفرنی دارند) و یا شرایط محیطی برگردد. بسیاری از محققان نداشتن والدین عاطفی و رشد در محیط فاقد احساس را دلیل گسترش و نمود این اختلال دانسته اند.  با توجه به اینکه بیماران مبتلا به این اختلال هیچ گونه خشونت و یا رفتاری ضد اجتماعی ندارند و تنها به خلوت خود پناه می برند، بسیاری این اختلال را نادیده می گیرند و برای درمان آن اقدامی انجام نمی دهند اما عدم درمان این بیماری می تواند مقدمه ای برای اضطراب های شدید، اسکیزوفرنی و … باشد. در نهایت می توان گفت با کمک پزشکان حاذقی همچون دکتر مینا عسکری زاده می توان به راحتی تمام اختلالات شخصیتی از جمله ا

تفاوت اختلال شخصیت اسکیزوئید با دیگر اختلالات شخصیتی

در این قسمت به بیان تفاوت این اختلال با موارد مشابه که ممکن است به دلیل عدم آگاهی کافی افراد با اختلال اسکیزوئید یکی دانسته شوند می پردازیم.

۱.تفاوت اسکیزوفرنی با اختلال اسکیزوئید

در بیشتر موارد افراد این دو اختلال شخصیتی را با یک دیگر اشتباه گرفته و این دو اختلال را به جای یک دیگر به کار می‌برند. ولی در حقیقت این دو اختلال شخصیتی به طور کامل با یک دیگر متفاوت هستند. افرادی که مبتلا به اختلال شخصیتی اسکیزوفرنی هستند، دارای توهمات شدید بوده و ارتباط خود را به طور کامل با واقعیت از دست می دهد.

این درحالی است که افراد مبتلا به اختلال اسکیزوئید دارای دوره های توهم کوتاه مدت آن هم با شدت و زمان کمتری نسبت به اختلال اسکیزوفرنی هستند. در حقیقت افراد مبتلا به این اختلال می توانند در میان توهمات خود و واقعیت تفاوت قائل شوند ولی در مقابل افرادی که مبتلا به اسکیزوفرنی هستند به طور کامل در توهمات خود غرق می‌شوند.

۲. تفاوت افسردگی و اختلال اسکیزوئید

از آنجایی که اختلال شخصیت اسکیزوئید علائمی شبیه به افسردگی دارد، در بیشتر موارد اشخاص این اختلال شخصیتی را با افسردگی اشتباه می‌گیرند. اما این تصور کاملا نادرست است؛ زیرا شخص افسرده هیچ گاه از موقعیت خود عقب نشینی نمی‌کند. در واقع می توان او را خشمگین و عصبی نمود و یا در او حس ناراحتی و گناه القا کرر، این در صورتی است که شخص مبتلا به اختلال اسکیزوئید مانند یک ربات بی روح و سرد عمل نموده و در مقابل احساسات بی تفاوت هستند.

تفاوت اختلال شخصیت اجتنابی و اختلال اسکیزوئید
۳. تفاوت اختلال شخصیت اجتنابی و اختلال اسکیزوئید

در بعضی مواقع وجود علائمی همچون: اجتناب و پرهیز از برقراری ارتباط که در هر دو اختلال به چشم می‌خورد باعث می‌شود که افراد این دو اختلال را با یک‌ دیگر اشتباه بگیرند؛ ولی این تصور نیز کاملا نادرست است. زیرا افرادی که دارای اختلال شخصیت اجتنابی هستند، دوست دارند با دیگران ارتباط برقرار کنند ولی به دلیل ترس از پذیرفته نشدن و پست زده شدن توسط دیگران از ایجاد ارتباط دوری می‌کنند. اما افراد مبتلا به اسکیزوئید هیچ‌گونه تمایلی برای برقراری ارتباط با دیگران ندارند.

چگونگی تشخیص اختلال شخصیت اسکیزوئید

بر طبق معیار های تشخیص ،DSM_5 برای این که فرد بتواند تشخیص SPDرا دریافت کند باید ۴مورد از علائمی که بیان می‌کنیم در خود داشته باشد.

  1. بی علاقه‌گی و لذت نبردن از ایجاد و یا داشتن روابط شخصی صمیمانه
  2. از کارهای مختلف لذت اندک می‌برند.
  3. وابسته نبودن به دیگران آن هم از نظر عاطفی و عدم بیان هیجانات و احساسات
  4. بی تفاوتی نسبت به انتقاد و یا تحسین خود توسط افراد دیگر
  5. به ایجاد رابطه جنسی با دیگران بی علاقه باشند و یا علاقه اندکی داشته باشند.
  6. هیچ دوست صمیمی جز افراد خانواده خود نداشته باشند.

این اختلال شخصیتی، پایدار و مزمن است و در صورت عدم رسیدگی و درمان تا پایان عمر ادامه خواهد داشت. البته در بیشتر مواقع و همچنین رسیدگی به موقع اختلال شخصیت اسکیزوئید توسط پزشک مربوطه درمان می‌گردد و جای نگرانی ندارد.

جهت اطلاعات بیشتر و درخواست مشاوره میتونید از پیچ اینستاگرام بنده یا از طریق راههای ارتباطی موجود در سایت درخواست مشاوره خود را ثبت کنید

با ارزوی موفقیت میناعسکری زاده

اشتراک گذاری
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.

شاید از این نوشته‌ها هم خوشتان بیاید

keyboard_arrow_up
× whatsapp